Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
mûhhâri st. m.
st. m. — Graff II,655.
muhhari: nom. sg. Gl 1,162,1 (PaK); mucheri: dass. AJPh. 55,233 (Sg 312, Gl. 10. Jh. (?), zu -eri vgl. Siewert, Horazgl. S. 389).
Verschrieben: muuhuari: nom. sg. Gl 1,162,1 (Ra; l. muuhhari). 1) Wegelagerer: muhhari grassator Gl 1,162,1. 2) Meuchelmörder: mucheri [siquis erat dignus describi, quod malus ac fur, quod moechus foret aut] sicarius [aut alioqui famosus, Hor., Serm. I,4,4] AJPh. 55,233.
Vgl. mûhhilâri, mûhhinâri, mûhho1.