Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
morsârklîn st. n.
st. n. (zur Suffixverbindung -klîn vgl. Kluge, Stammb. § 63, Henzen, Wortb. § 93e u. Anm. 47).
Verschrieben oder mit Schwund des -r- (?): morseclin: Gl 3,504,7 (Mülinensche Rolle, Gll. 11./12. Jh.?; l. morserclin, Steinm., zu ergänztem -r- vgl. die vorausgehende Gl. morsere; zum Suffix vgl. noch linsiniclin Gl 3,502,21 in ders. Hs.).
kleiner Mörser: morserclin mortariolum (davor morsere mortarium).