Hauptquelle · Lex. musicum Latinum
morosus
morosus -a , -um langsam, bedächtig — slow, deliberate 1 allgemein — general [s.IX-X] LmL Comm. br. 72: ubi morosiori cantu est opus, utpote ad cantica evangeliorum. [s.XI] LmL Guido prol. 76: Quomodo autem liquescant voces, et an adhaerentes vel discretae sonent, quaeve sint morosae vel tremulae vel subitaneae. LmL Anon. Prag. 216: quos morosis concentibus variata finales habeat tropos. LmL Ioh. Cott. mus. 18, 6: Itaque si iuvenum rogatu cantum componere volueris, iuvenilis sit ille et lascivus; sin vero senum, morosus sit et severitatem exprimens ( inde LmL Iac. Leod. spec. 6, 74, 3. LmL Tra…