morosus

morosus -a, -um langsam, bedächtig — slow, deliberate 1 allgemein — general [s.IX-X] LmLComm. br. 72: ubi morosiori cantu est opus, utpote ad cantica evangeliorum. [s.XI] LmLGuido prol. 76: Quomodo autem liquescant voces, et an adhaerentes vel discretae sonent, quaeve sint morosae vel tremulae vel subitaneae. LmLAnon. Prag. 216: quos morosis concentibus variata finales habeat tropos. LmLIoh. Cott. mus. 18, 6: Itaque si iuvenum rogatu cantum componere volueris, iuvenilis sit ille et lascivus; sin vero senum, morosus sit et severitatem exprimens (inde LmLIac. Leod. spec. 6, 74, 3. LmLTrad. Holl. VI 39, 29. LmLReg. comp. p. 193). [s.XII] LmLAnon. Pannain p. 114: Item notandum, quod cantuum alius est decens et morosus, alius senilis et severus, alius iuvenilis et lascivus, alius lamentabilis et tristitie aptus. al. [s.XIII] LmLInst. patr. 10. LmLHier. Mor. 25 p. 184, 7: Longi flores sunt, quorum vibratio est morosa metasque semitonii non excedit. Aperti autem sunt, quorum vibratio est morosa metasque toni non excedit. Subiti vero sunt, quorum quidem vibratio in principio est morosa, in medio autem et in fine est celerrima metasque semitonii non excedit. al. LmLWalt. Odingt. 6, 1, 11: Morosa longa vocatur (sim. LmLWillelm. 3, 25). al. [s.XIV] LmLIac. Leod. spec. 6, 71, 6: quaedam (sc. vocum) morosae, in quibus prolixior cadit temporis morula respectu aliarum. LmLIac. Leod. spec. 7, 17, 1: notandum est duplicem vel triplicem esse notularum musicalium longae, brevis et semibrevis mensurationem, citam scilicet, morosam et mediam. al. [s.XV] LmLTact. Opusculum 96: Et ita pones tactus duos rotunde, pulcre et morose et regulariter. LmLEg. Carl. rit. 126. al. LmLGuill. Pod. 5, 36: Longa enim, cum fuerit maior, omnium morosiorem pre ceteris habet necessario pronunciationem. LmLContr. Prima regula 38. 2 die Ausführung des Organum betreffend — with respect to the performance of organum [s.X-XI] LmLOrg. Paris. 39: huius generis melos tam grave, ut dictum est, esse oporteat tamque morosum, ut rithmica ratio vix in eo servari queat. 3 zur Charakterisierung der Kirchentonarten — for characterization of modes a den ersten Modus betreffend — with respect to the first mode [s.XI-XII] LmLIoh. Cott. mus. 16, 4: Alios namque morosa et curialis vagatio primi (sc. tropi) delectat (inde LmLHier. Mor. 24 p. 174, 2. LmLPs.-Mur. summa 2109. LmLIac. Leod. spec. 6, 74, 9. LmLCompil. Lips. p. 131. LmLGob. Pers. p. 187b. LmLHerb. Tr. 2, 3 p. 48). LmLVers. Primus morosus 1: Primus morosus graditur, gravis inde secundus. [s.XV] LmLReg. comp. p. 193: si sensus sit curialis et morosus, fiat cantus de primo tono. b den vierten Modus betreffend — with respect to the fourth mode [s.XIV] LmLHeinr. Eger 5 p. 48: Quartus (sc. tonus) adulatus est seu adulatorius, blandus quandoque garrulus atque morosus, supplicanti maxime idoneus. (?) [s.XV] LmLSzydlov. 13 p. 60: Proprietas quarti toni est hec, quod ipsius cantus sunt morosi, graves et blandientes et conveniunt hominibus adulatoribus, quales ut frequenter sunt flegmatici et mulieres. Est eciam mitis et modestus tendens ad pacem, et ideo de beata Maria virgine melodia huius toni cantari sepius applicatur. c den achten Modus betreffend — with respect to the eighth mode [s.XI] LmLHermann. mus. p. 65 (p. 148a): ypofrigium modestum vel morosum. [s.XII] LmLAnon. Pannain p. 109: Octavus suavis et morosus et est modus discretorum (inde LmLIoh. Aegid. 15, 31. LmLAnon. Michaelb. II p. 49. LmLIoh. Olom. 9 p. 71. Anon. Gemnic. 3, 2, 40. LmLTrad. Holl. III 17, 9. LmLTrad. Holl. VI 39, 8. LmLBart. Ram. 1, 3, 3 p. 57). ibid. al. [s.XIII-XIV] LmLEngelb. Adm. 4, 3, 18: Octavus (sc. tonus) suavior propter morosos[] et pauciores reflexus. LmLSumm. Guid. comm. 1, 43: octavus (sc. tonus) seniorum est utpote morosus et suavis, ut patet in hac antiphona „Dum ortus“ et in similibus (inde LmLGob. Pers. p. 187b. LmLAnon. Carthus. nat. 8, 22). LmLHeinr. Eger 5 p. 48: Octavus (sc. tonus) matronalis dicitur, aliquando garrulus, morosus sive morulus et gaudens, decenter gradiens, ob hoc praecipue ad senes pertinens, ut ibi „Dum ortus“ (ed.: Dominus ortus) et similibus. al. [s.XV] LmLIoh. Olom. 9 p. 71: Dulcis discretus octavus fitque morosus. LmLTrad. Holl. III 17, 27 (sim. LmLTrad. Holl. VI 39, 25). LmLBonav. Brix. 18, 43. LmLSzydlov. 13 p. 69: cantus octavi toni est morosus, tardus et in sua modulacione modestus et magis convenit hominibus antiquis, qui lete et morose incedunt et ideo letum et morosum audiunt cantum libenter.adv.