Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
mordtôd st. m.
st. m.; as. morthdôth; vgl. mlat. mortaudus, mordtotus, morđdotus. — Graff II,856.
mortode: dat. sg. S 145,21. 147,13 (BB).
Tötung, Ermordung: ich habe gisundot ... in manslahte, gitate ioh willen, in manigem mortode, in uirgifte S 145,21. ich habe gisundot ... an demo mortode des unsuangirtuomis 147,13.
Vgl. DRWb. 9,887.