Hauptquelle · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)
mordec adj.
mordec , mordic adj. BMZ mordgierig, blutdürstig Er. Troj. mordig als Herôdes Geo. 4168. zwên mordige man Krone 5233 var. mortic Wig. Pass. daʒ der degen mære sô mürdic niht wære Mel. 4484. murdige fünde Mart. 138,25. diz ist der alte slange, des giftic murdic zange uns lange hât beclemmet ib. 258,56. in mürdigem sinne Reinfr. B. 25113. mürdige jegerhunde Hadam. 212 ; mörderisch, der mordige schade Leseb. 863,24, mürdiger gebreste Mersw. 27.