Hauptquelle · Lex. musicum Latinum
mixtura
mixtura -ae f. Vermischung (die authentische und plagale Form einer Kirchentonart durch Erweiterung des Ambitus betreffend) — admixture (with respect to authentic and plagal forms of a mode through expansion of ambitus) [s.XV] LmL Ugol. Urb. 1, 16, 6: Tropos etiam eorumque perfectiones et imperfectiones, mixturam et commixturam, vel si quid supra vel infra perfectionis habent ea mediante mutatione inveniamus ( inde LmL Fr. Gafur. extr. 5, 7, 4). LmL Ugol. Urb. 1, 103, 2. LmL Ugol. Urb. 1, 134, 4: ex utraque parte mixti tropi sortiatur naturam, quoniam, si autenticus est, infra, si plagalis, su…