Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
messinc st. m.
st. m., mhd. messinc, nhd. messing; as. messing m. n., mnd. missinc, messinc n., mnl. messinc n.; ae. mæs(t)ling n.; an. messing (vgl. Fritzner 2,682). — Graff II,875.
Ab 11. Jh. belegt.
messinc: nom. sg. Gl 3,120,44 (SH A, 6 Hss.). 224,34 (SH a2, 2 Hss.). 359,27 (-k). 375,12 (Jd). 420,12 [HD 2,478]. 655,41. 4,218,22; messinch: dass. Hbr. I,244,177 (SH A). Mayer, Glossen S. 120,1; dat. sg.? -]e Gl 3,192,8 (SH B; lat. nom. sg.); messing: nom. sg. Mayer, Glossen S. 138,14; dat. sg. -]e Gl 4,52,14 (Sal. a1; messin- über dem Lat., vgl. Steinm. z. St.); meszinc: nom. sg. 3,192,8 (SH B); mesinch: dass. 4,182,4; mesinge: dat. sg. 3,388,28 (Jd). — missinc: nom. sg. Gl 3,717,33; missing: dass. 4,177,4.
Verschrieben: messine: nom. sg. Gl 4,182,4.
Messing: messing auricalcum [dictum, quod et splendorem auri et duritiam aeris possideat, Is. Et. XVI,20,3 PL 77 p. 586] Mayer, Glossen S. 138,14, z. gl. St. Gl 3,120,44. Hbr. I,244,177 (beide im Abschn. De metallis). meszinc auricalcum Gl 3,192,8 (im Abschn. De metallis). 224,34. 359,27. 420,12 [HD 2,478]. 4,177,4. 182,4. 218,22. Mayer, Glossen S. 120,1. orcalc ł messinc auricalcum Gl 3,655,41. messinc auricalcum (darauf oricalcum idem, Steinm. Anm. z. St.) 375,12. uan mesinge ex auricalco (darauf oricalco idem, Steinm. Anm. z. St.) 388,28. missinc oricalcum ł auricalcum 717,33 (vgl. Nd. Wort 16,89). von messinge de auricalco 4,52,14.
Komp. goldmessinc; vgl. ?mosc.
Vgl. Kluge, Et. Wb.25 S. 617.