Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
meriscala st. (sw.?) f.
st. (sw.?) f., mhd. merschal. — Graff VI,474.
meri-scal-: nom. sg. -a Gl 4,82,23 (Sal. a1, 3 Hss.). 83,12. 153,5 (Sal. c). 36 (Sal. c). Meineke, Ahd. S. 36,308 (Sal. a1). -] Gl 4,82,26 (Sal. a1); gen. pl. -ano 2,397,12. 405,66; -schala: gen. sg. 534,38; mere-sala: nom. sg. 4,82,25 (Sal. a1); miri-scala: dass. 83,13 (Sal. a1). — mer-scal-: nom. sg. -a Gl 4,82,24 (Sal. a1, 2 Hss., 1 Hs. davon mssca-). 136,57 (Sal. c); -] 47,15 (Sal. a1). 82,26 (Sal. a1, 2 Hss.); -schala: dass. 25 (Sal. a1).
Muschel(schale): meriscalano [nectitur et nitidis] concharum [calculus albens, Prud., Ham. 271] Gl 2,397,12. 405,66. merischala [at domus interior septem subnixa columpnis ... quarum tegit edita calculus albens in conum caesus capita et sinuamine subter subductus] conchae [in speciem, ders., Psych. 872] 534,38. merscal concha 4,47,15 (über concha ist mershala ausgewischt, Steinm.). 136,57 (Hs. concla); — mit unklarem Bezug zum lat. Lemma (Wortverwechslung?): meriscala occa Gl 4,82,23. 153,5. Meineke, Ahd. S. 36,308 (zu occa ‘Strauch’ neben occa ‘Egge’, das in der folgenden Gl. erscheint, vgl. CGL VII,12). heilisod vł meriscala oscen Gl 4,83,12. 153,36 (zu lat. oscen ‘Weissagevogel, Vorzeichen’ vgl. DML VIII,2061c; Wesche, Zauber S. 91 erwägt Verwechslung mit ostrea).
Vgl. meriskella.