mensuralis

mensuralis -e 1. mensuriert, in Zeiteinheiten abgemessen 2. die Mensuralmusik betreffend — 1. mensured, measured (by temporal units) 2. with respect to mensural music 1 mensuriert, in Zeiteinheiten abgemessen — mensured, measured (by temporal units) [s.XIV-XV] LmLMens. Circa artem p. 527, 4: <De canticis mensuralibus.> Propter mayorem evidenciam sciendum est, quod de numero canticorum mensuralium unus dicitur mutetus, alius rundellus, alter hachetus, alter viroletum, alter et balada, alter trumpetum vel stampetum. LmLAnon. Vipiten. 1, 1: Modus cantandi in mensuralibus. LmLAnon. Mell. 3, 2: Modus, ut hic in cantu mensurali capitur, est per longas sive breves figuras melodis mensuralis apprehensiva cognitio. LmLPaul. Paulir. 7, 2, 3 p. 66: valores notarum mensurales. LmLPaul. Paulir. 7, 2, 1 p. 61: omnium cantacionum mensuralium. LmLCompos. Natura pr. 1: in componendo mensuralia carmina. 2 die Mensuralmusik betreffend — with respect to mensural music [s.XV] LmLPaul. Paulir. 7, 2, 1 p. 59: Nota mensuralis est signum maioris nomine prolacionis, quo aut quibus quantitativa habitudo longitudinem aut brevitatem cuiuslibet cantus commensuratur. LmLPaul. Paulir. 7, 2, 3 p. 68: Addicionis punctus est punctus, qui visus inter notas mensurales medietatem (ms.; ed.: mediantes) proxime note addit. ibid. al. LmLPaul. Paulir. 7, 2, 4 p. 71: Sine signis proporciones mensurales cognoscere.adv.