Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
menninne st. F.
menninne , st. F.
- nhd.
- „Männin“, Frau, Weib, Mannweib
- Vw.:
- s. houbet-, kouf-, schif-*
- Hw.:
- s. mennīn (2)
- Q.:
- Enik (FB meninne), BdN, Frl, HB, JTit, PassI/II, Urk, Voc, WernhSpr (2. Viertel 13. Jh.)
- E.:
- ahd.? manninna* 3, st. F. (jō), „Männin“, Mannweib; s. man
- W.:
- nhd. Männin, F., Genossin des Mannes, Männin, DW 12, 1593
- L.:
- Lexer 138a (meninne), Hennig 215c (mennin), WMU (menninne 607 [1283] 4 Bel.), LexerHW 1, 2102 (mennine), Benecke/Müller/Zarncke II/1, 49a (menninne), MHDBDB (menninne)