Eintrag · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
menîg
seit dem 8. Jh. in Gl. und B, BB, C, DH, FB, G,
GA, GB, I, KG, LB, MB, MF, MH, MPs, N,
Npg, O, OT, Ph, RB, T, W, WB, WH: ‚manch,
viel, gewaltig, groß, (pl.) viele (verschiedene),
zahlreiche, vielfältig, zahllos, (pl.) viele Men-
schen, die Leute, vieles; abundans, aliquan-
tus, complures, copiosus, creber, diversum [=
in manîga wîs], innumerabilis, innumerus, mil-
le, millesimus, multifarie [= managen quitin],
multiplicare [= manage tuon], multitudo, mul-
tus, nonnullus, omnis, plerusque, plurimus,
plura [= manigîu ding], plus, quanti [= wio
manîge], quantuslibet [= swe manag], quan-
tum [= so manag], quantus, quot [= wio ma-
nîge], tantisper [= after so manigên], tantus
[= so manag], tot [= sô manîge], totidem [= sa-
ma manage, (so) manage], varii [= manage]‘
<〈Var.: -ac(h), -ak-, -eg-, -ec-, -ik, -ich>〉. – Mhd.
manec, manic, menic (-g-) ‚viel, manch, viel-
fach‘, frühnhd. man(n)ig, malch, manch, mang,
mänlich, meng ‚unquantifiziert viele, vieles, je-
der(mann), manche, manch einer, einige‘, nhd.
manch ‚der eine oder andere, einige, etliche‘
(das ehemals vorhandene -g ist in nhd. man-
nigfach ‚vielfältig‘, mannigfaltig [s. managfal-
tîg] noch bewahrt).