Hauptquelle · Lex. musicum Latinum
melodiosus
melodiosus -a , -um ‚melodiös‘, wohlklingend — ‘melodious’, euphonious [s.XIV] LmL Petr. Palm. p. 512: est species finalis (sc. diapente) et est super omnes audientibus delectabilis et melodiosa . [s.XV] LmL Ioh. Tinct. eff. 1, 8: ‚vox tua dulcis‘, id est melodiosa . LmL Ioh. Tinct. not. pr. 6: plurimi inveniantur melodiosissimi cantores. (!) LmL Ioh. Tinct. contr. 1, 6, 4: diapente ... estque concordantia melodiosissima tam notis mediis quam extremis iucundissime coaptabilis ( sim. LmL Ioh. Tinct. contr. 1, 11, 5). LmL Contr. Contr. est ars 25: Numquam vel raro debet in tenore fieri saltus a …