Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
meldunga st. f.
st. f., mhd. meldunge, nhd. meldung; mnd. mnl. meldinge; ae. meldung. — Graff II,724.
meldung-: nom. sg. -a Gl 2,321,17 (Carlsr. Aug. CXI. Frankf. unsign., beide 9. Jh., Sg 141, Hs. 9./10. Jh.). 3,234,27 (SH a2; -v-); -e ebda. (SH a2); acc. sg. -a 1,561,32 (Sg 1395, 9. Jh., S. Paul XXV d/82, 10. Jh.). 576,8 (M, 8 Hss., davon 1 Hs. -v-).
Verstümmelt: ..ldunga: acc. sg. Gl 1,561,32/33 (Sg 9, 9. Jh.; davor Loch, Anm.).
Verleumdung, Verrat: meldunga [a tribus timuit cor meum, et in quarto facies mea metuit:] Delaturam [civitatis, et collectionem populi, Eccli. 26,6] Gl 1,561,32. 576,8 (1 Hs. delaturam, übergeschr. proditionem, vgl. Davids, Bibelgl. S. 188,641). meldunga siue forradannessi (1 Hs. nur meldunga) [de avaritia,] proditio [, fraus, fallacia, periuria ... et contra misericordiam obdurationes cordis oriuntur, Greg., Mor. in Job 31,45 p. 1036] 2,321,17. meldvnga delatio 3,234,27.