Hauptquelle · Deutsches Rechtswörterbuch
Meinaken
Meinaken, subst. inf.?
mitschuldig sein an Mord und Totschlag
-
so wie eenen man wonde ghevet ende een ander tfaeit an hem trect, dat heet men meynaken ... van meynaken so es die boete lx ℔1. Hälfte 14. Jh. AardenburgRbr. 212 Faksimile
-
hoe men eenen sal verwinnen van meynaken1. Hälfte 14. Jh. AardenburgRbr. 232 Faksimile
- 1358 CartLouisdeMale I 655