Hauptquelle · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)
mehtec adj.
mehtec , mehtic adj. BMZ mahtech Kchr. D. 418,20, mahtich Gen. 75,36. 77,16. En. 332,7. machtic Rul. 298,19. mihtic Rcsp. 1,394, michtig Dfg. 450 a —: macht habend, mächtig, stark, potens Dfg. 450 a (machtig, mechtig, michtig), n. gl. 299 b (mechtig). chreftic unt machtic Rul. 298,19. gewaltec unde mehtec Engelh. 3735. mehtic unde rîch Helbl. 8,1086. Wg. 5761. 13500. daʒ er (got) genædic unde mehtic ist ib. 8299. der ist ze m. und hât ze vil ib. 13497. mechtich unde grôʒ Pass. 14,52. ain slang gar grôʒ und mächtig Mgb. 270,21. ein mehtic man Wh. v. Öst. 7 a . der mehtege Wg. 3296. ein mehtic g…