Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
masaroht adj.
adj., mhd. maseroht (vgl. Findebuch S. 237), nhd. (älter) masericht (in anderer Bed.). — Graff II,875.
maserochter: nom. sg. m. Gl 3,439,63 (Wien 804, 12. Jh.).
eine Geschwulst habend, eine Beule habend: tuberosus (davor houer gippus, houerochter gipposus, maser tuber).
Vgl. masaloht.