Eintrag · Rheinisches Wb.
Maria Magdalena
Maria Magdalena mərī-, marlēn Rhfrk; m(a)rę·i.məlī:n , -mil-, ma(r)l:n Mosfrk [mędəlī:n daneben Neuw]; mrile·ŋ. Malm; m(a)rī:məl.ī:n u. m(a)rī:lē:n Rip, OBerg; marlī:n u. -lęntjə Eup; mreməlī:n MGladb; maremadəlī·ə.n Erk-Körrenz; mərī·ə.lī·ə.n(əkə), mərlī·ə.n Erk-Elmpt: 1. d. hl. M. (s. Magdalena). M. hat vill iwer hiren Heren gekräsch (geweint); dorum rent (regnet) et gewöhnlech an dem Dag Prüm. Et was op Drikönnengendag, duw sat (sass) M. op onsen liewen Heer sin G af; M., stoht op van de bettersten Dod, ow Sönde sin ow vergewe, en wasse (waren) se noch so grot Klev. — 2. übertr. a. schääl Malen verächtl. schielendes Mädchen Düss-Stdt. — b. mrę·i.mələbīrχən Weissdornbeere Altk-Wissen.