Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
magazoha sw. f.
sw. f. — Graff V,619.
maga-zoh-: nom. sg. -a Gl 1,391,9 (M); acc. sg. -un Nc 757,7/8 [73,1]; mage-: nom. sg. -a 747,15 [62,21]; acc. sg. -un 717,3. 828,19 [34,1. 148,14]; -zo: nom. sg. 845,6 [168,8].
Erzieherin, Amme: magazoha traga [susceptumque Noëmi puerum posuit in sinu suo, et nutricis ac] gerulae (Hs. gerula) [fungebatur officio, Ruth 4,16] Gl 1,391,9. iah sia uuesen iro gelegenun . unde magezohun dero geeretun mantices laudate illius mantices patronam Nc 717,3 [34,1]. tiu getorsta Ioui daz houbet chussen . uuanda si sin magezoha ist . unde si in barmota so man saget quae quod nutrix Iovis ipsius suoque eum sustentasse gremio ferebatur . caput regis ausa est osculari 747,15 [62,21]. so si darain cham . unde iro rouh uzscuttendo ueste geantuuvrta . diu anderro goto magezo uuas deum nutrici 845,6 [168,8]; ferner: 757,7/8 (nutrix). 828,19 (alumna) [73,1. 148,14].