Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
maganîgo adv.
adv. — Graff II,621.
magenigôr: comp. Nb 21,7 [17,12] (zu obd. magan- vgl. Matzel, Unters. S. 162 Anm. 48).
meghinigo: Gl 4,221,48 (Ja).
mächtig, heftig: vbe ouh taz sina skara rihtet uuider uns . unde iz unsih magenigor anaueret qui si quando struens aciem . contra nos valentior incubuerit Nb 21,7 [17,12]; Glosse: meghinigo valenter Gl 4,221,48.