Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
luzzilo adv.
adv.; as. lut(t)ilo (vgl. Gallée, Vorstud. S. 202; s. u.). — Graff II,320.
luzz-ilo: Gl 2,232,10 (S. Flor. III 222 B, 9. Jh.); luz-: S 218,14 (B); luc-: Gl 4,300,5 = Wa 58,26 (Ess. Ev., 10. Jh.). 1) ein wenig, bei einem Komp.: that vuas lucilo rehtera, wohl zur Marginalgl. iustum profecto erat Pilato pauca respondere (vgl. Luc. 23,3) [zu: ipse (Jesus) nihil illi (Herodes) respondebat, Luc. 23,9)] Gl 4,300,5 = Wa 58,26 (z. St. vgl. Steinm. u. Gallée, Sprachdenkm. S. 50). so luzilo mer fona mittilodi naht kirestit si ut modice amplius de media nocte pausetur S 218,14. 2) kurz: luzzilo ia ciligo lutit [gallus autem profundioribus horis noctis altos edere cantus solet; cum vero matutinum iam tempus in proximo est,] minutas ac tenues voces format [Greg., Cura 3,39 p. 100] Gl 2,232,10.