Eintrag · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
luogalîn
teren Gl., bei O, in WH und Npw:
‚La-(mhd. luoc, gen. luoges st.
ger, Schlupfwinkel, Höhle; cubile, delubrum,
specus, spelunca‘
n./m.
‚Lagerhöhle, Schlupfwinkel, Versteck‘,
ält. nhd. lug n.
‚Spähhöhle, Versteck‘, nhd.
noch in ON [Christmann, Pfälz. Wb. 4, 1052;
vgl. auch DRW 8, 1495 f.]). S. luogên. – luogaluo
gaAWB f. ō-St., Nps:
‚Lager; cubile‘(mhd. luoge,
ält. nhd. luge, nhd. mdartl. lueg
‚Schutzdach[Schöpf, Tirol.
für Feldhüter, Saltnerhütte‘
Id. 401; Schatz, Wb. d. tirol. Mdaa. 1, 397]).
S. luog. – luogalînAWB adj., Gl. 2,442,36 (Hs.
10. Jh., Zeit des Gl.eintrags unbekannt):
‚lüs-. Adj. der Neigung mit dem
tern; lubricus‘
Suffixkonglomerat -alîn (s. d.). S. luogên. –
Ahd. Wb. 5, 1413; Splett, Ahd. Wb. 1, 572;
Köbler, Wb. d. ahd. Spr. 744; Schützeichel7
210; Starck-Wells 389; Schützeichel, Glos-
senwortschatz 6, 193.