Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
lumbal st. m.
lumbal st. m. , mhd. lumbel, lumbele st. sw. m. ( ? ), nhd. ( älter ) lummel, nhd. dial. schweiz. schwäb. lummel Schweiz. Id. 3,1269, Fischer 4,1333, bair. lumbel Schm. 1,1474 ; as. lumbal ( s. u. ), mnd. lümmel n., mnl. lummel m. ( ? ); zum nebentonigen Vokal vor -l vgl. Franz S. 55 ; aus lat. lumbulus. — Graff II,214. lumb-ala: nom. pl. Gl 1,355,5 ( 2 Hss., 1 Hs. lū-) = Wa 74,25; -ola: dass. 4,257,19; -lo: gen. pl. I 40,18. 1) Lende: oh rehttunga ist bruohha sinero lumblo endi triuuua sindun sinero lendino gurdil est iustitia cingulum lumborum eius et fides cinctorium renum eius I 40,18. 2) …