Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
lubetsch mhd. (?) st. m.
mhd. (?) st. m. (zum Ansatz vgl. Lexer, Hwb. 3, Nachträge Sp. 289), nhd. dial. (älter) schweiz. lubetschen Schweiz. Id. 3,997; aus dem Romanischen entlehnt? Vgl. a. a. O.
lubetsch: nom. sg. Gl 2,155,16 (Freib. 380, Hs. 10./11. Jh.; Gl. ziemlich jung, vgl. Gl 4,434,41).
Narr, bez. auf die Sarabaiten, eine best. Art von Mönchen: lubetsch [De] sarabaitarum [principio et conversatione, Überschr., Cassian, Coll. XVIII,7 p. 1102].