ligatio

ligatio -onis f. ‚Ligierung‘, Verbindung (von Noten) in einer Ligatur — ‘ligating’, the binding (of notes) together within a ligature [s.XIII] LmLAnon. Couss. IV p. 48, 23: Nota, quod differentia est dicendo cum litera et sine litera, quoniam sine litera fit ligatio punctorum iuxta duas vel tres vel quatuor etc. ... Cum litera vero quandoque fit ligatio, quandoque non. LmLIoh. Groch. 176. [s.XIV] LmLPs.-Mur. motet. p. 75a: De figuris sive modis notularum et ligatione. [s.XV] LmLProsd. exp. 61, 26: nam in talibus figuris potest fieri punctuatio, ligatio, sincopatio, pausatio, diminutio, coloratio, taleatio, evacuatio atque colorum mutatio et signorum extrinsecorum positio. LmLUgol. Urb. 3, 7-1, 7: Hoc enim clarum est, quia notae per ligaturam coniunctae aut ascendendo ligantur aut descendendo, aliter enim earum non potest fieri ligatio, non enim notae in unisono positae ad invicem colligantur, sed in tono vel semitonio, diphtono, semidiphtono, diatesseron vel diapente et cetera ligari dicuntur. LmLUgol. Urb. 3, 7-5, 22: Si vero nota, quae est brevis, sit secunda in ligatura ascendenti, tunc vel est ligata cum praecedenti aequali et sic brevis cum brevi vel cum praecedenti maiori se, et sic brevis cum longa vel cum maxima, aliter huiusmodi ligatio fieri non potest.