Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
leidolîh Subst.-Adj.-Verb.
Subst.-Adj.-Verb. (vgl. Wilm., Gr. 22 § 371, Gröger § 17 II 1 a). — Graff II,173 s. v. leidlih.
leida-lih: Grdf. O 5,7,23 (PV); leidi-lich: dass. ebda. (F).
jegliches Leid: haben ih zi klagonne joh leidalih zi sagenne.