Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
lêhanman st. m.
st. m., mhd. lêhenman, nhd. lehen-, lehnsmann; mnd. lêenman, mnl. leenman. — Graff II,740.
len-man: nom. sg. Gl 3,380,40 (Jd). 4,204,22 (sem. Trev., 11./12. Jh.).
Lehnsmann (vgl. DRWb. 8,958 ff.): lenman feodalis Gl 3,380,40. letilis 4,204,22 (zum lat. Lemma vgl. Niermeyer, Lex.2 S. 797 s. v. lidilis).