Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
ledarâri st. m.
st. m., mhd. lederære, -er, nhd. lederer. — Graff II,203.
Erst ab 12. Jh. belegt.
ledar-eri: acc. sg. Gl 1,744,78 (M); leder-ar-: nom. sg. -e 3,357,11; -] 138,34 (SH A, 13. Jh.); acc. sg. -i 1,744,78 (M); -e 745,1 (M, 3 Hss.). 5,20,9 (M; -ds-); -] 1,745,2 (M, 13. Jh.); -ær: nom. sg. 3,324,21 (SH f, 14. Jh.); -er-: dass. -e 185,39 (SH B); -] Hbr. I,288,265 (SH A, 13. Jh.); acc. sg. -e Gl 1,745,2 (M). 4,305,8 (M); -] 1,745,2 (M, 2 Hss., 13./14. 14. Jh., 1 Hs. -ds-); ledirare: dass. 744,78 (M).
Gerber: ledareri [apud Simonem quendam] coriarium [Acta 9,43] Gl 1,744,78 (4 Hss. ledargar(a)uuo). 4,305,8. 5,20,9. lederar coriarius 3,138,34 (4 Hss. ledargaruuâri, 2 ledargar(a)uuo). 185,39. Hbr. I,288,265. cerdo uł parmitarius (l. par(a)mentarius? Vgl. Diefb., Gl. 414a, Niermeyer, Lex.2 S. 992) Gl 3,324,21. cerdo 357,11.