Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
langara sw. f.
sw. f. — Graff II,232.
lang-arrun: acc. pl. Gl 1,443,17 (clm 9534, 9. Jh.); -irr-: nom. sg. -a 4,139,16 (Sal. c). Beitr. 73,209 (Sal. c; langirra; nach Gl 4,130,8); nom. pl. -un Gl 1,430,3; zu -rr- vgl. Schatz, Ahd. Gr. § 263.
langar-: nom. sg. -a Gl 1,651,38 (M, 6 Hss.); acc. pl. -un 435,46 (M, 5 Hss.).
Verschrieben: langarunt: acc. pl. Gl 1,435,47 (M, 4 Hss.; zur Verschr. vgl. Gl 5,436,33); langegangerint: dass. 49 (M, clm 22201, 12. Jh.; zur Verschr. vgl. auch in ders. Hs. gangarunga gegen langara der Parallelhss., s. u.).
Wandelgang, Umgang: deambulacra dicuntur langirrun [zu: aedificavit quoque domum saltus Libani centum cubitorum longitudinis ... et quatuor] deambulacra [inter columnas cedrinas, 3. Reg. 7,2] Gl 1,430,3. langarun deambulacra [ebda.] 435,46 (1 Hs. noch u. 4 Hss. nur itgang). 443,17. langara [ante gazophylacia] deambulatio [decem cubitorum latitudinis, Ez. 42,4] 651,38 (1 Hs. gangarunga). langirra davus 4,139,16 (Lemmaverschiebung, gehört zum folgenden deambulacrum, vgl. Steinm.). ambulacrum spatium ambulandi alibi amblastrum langirra Beitr. 73,209 (vgl. ebda. Anm. 3; nach Gl 4,130,8).