Hauptquelle · Köbler Mhd. Wörterbuch
lüppe st. N., F.
lüppe , st. N., F. nhd. „Lüppe“, Salbe, zusammenziehender Pflanzensaft, Arznei, Zauberei, Zauber, Giftmischerei, Vergiftung Vw.: s. ge-, kæse-, zouber- Hw.: vgl. mnl. lubbe Q.: (st. F., st. N.) SGPr, HvNst, Minneb, Teichn, (st. F.) HvBurg, (st. N.) TürlWh (FB lüppe), Berth, Eilh (1170-1190), Georg, Hätzl, KvWGS, KvWSilv, PrWack, RbRupr, RvEBarl, SchwSp, WolfdD E.: ahd. lubbi (1) 8, st. N. (ja), Zauberei, Gift; germ. *lubja-, *lubjam, st. N. (a), Kraut, Gift; s. idg. *leub-, *leubʰ-, V., schälen, abbrechen, beschädigen, Pokorny 690 W.: s. nhd. (ält.) Lüppe, Luppe, F., „Lüppe“, DW 12, 1312 L.: L…