Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
kuzzil st. m.
st. m., mhd. kützel, nhd. kützel, kitzel; mnd. kettel. — Graff IV,540 s. v. chaizil (?).
chuzile: dat. sg. Gl 5,25,1.
Hierher als Verschreibung (?): chaicila: acc. pl. Gl 1,778,13 (l. chuicila? Vgl. Steinm.).
Reiz, sündhaftes Bestreben: chaicila [sed ad sua desideria coacervabunt sibi magistros,] prurientes [auribus, et a veritate quidem auditum avertent, ad fabulas autem convertentur, 2. Tim. 4,3] Gl 1,778,13. chuzile [vos, nosque domini Christi ita benignitas amplexabitur, utque communio, atque ut nullo de caetero] titillamento [vel levi cuiusquam contentionis pudore pulsetur, Decr. Inn. XLIV p. 205] 5,25,1.
Vgl. arskizzilî (oder -i?).