Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
kuolina st. f.
(vgl. aber Braune, Ahd. Gr.14 § 211 Anm. 3, Schatz, Ahd. Gr. § 339) st. f. — Graff IV,380 s. v. kuolî.
chualinu: dat. sg. Gl 1,302,14/15 (clm 14754, 9. Jh.).
Kühle, kühle Luft: in dera chualinu after huntor [Randgl. zu: cum audissent vocem domini dei deambulantis in paradiso] ad auram post meridiem [Gen. 3,8].