Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
kunniling st. m.
kunniling st. m. , mhd. künnelinc. — Graff IV,442. chunn-i-linc: nom. sg. Gl 3,662,39; -ling-: dat. pl. -un 1,402,32 ( M ); -en 33/34 ( M ); -e-: acc. sg. - ] Np 87,19; nom. pl. -a Gl 1,402,34 ( M; lat. dat. ); -e 34/35 ( M; lat. dat. ); dat. pl. -in 33 ( M ); acc. pl. -a 2,548,20. NpNpw 121,8. — chun-i-ling-: nom. pl. -a Gl 4,266,28 ( M; lat. dat. ); -e-: dass. -e 3,271,29 ( SH b; -v-); chunlinga: acc. pl. S 186,59. — cunelinge: nom. pl. Gl 3,271,28 ( SH b ); zur Vereinfachung der Geminate vgl. Braune, Ahd. Gr. 14 § 93 Anm. 2. kn-link: nom. sg. Gl 3,354,29 ( 13. Jh. ); con-: dass. 364,3 ( Jd…