Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
kûmgên sw. v.
sw. v. — Graff IV,398.
chumigentē: part. prs. acc. sg. m. Gl 2,272,49 (M, 10./11. Jh.); chumogenten: dass. 48 (M, 2 Hss., 10., 10./11. Jh.).
im Part. Praes.: ermattet: chumogenten (2 Hss. kûmigên ł siuhhên) [peregrinationis vero suae comitem ... Timotheum ex infirmitate stomachi] lassescentem [non verbo curat, sed medicinali arte reparat dicens, Greg., Hom. I,4 p. 1449] (3 Hss. siuhhên).