Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
kucker mhd. st. m.
oder gugger mhd. st. m., nhd. (älter) gugger.
gugger: nom. sg. Gl 3,29,56 (Stuttg. Bl., 14. Jh.).
Kuckuck, cuculus canorus (vgl. Suolahti, Vogeln. S. 4. 6): gugger gouch goch cuculus (andere Hss. nur gouh, 1 Hs. gukke).
Vgl. guckôn (vgl. dazu auch DWb. V,2518 f. s. v. kucken).