Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
kramph adj.
adj.; vgl. an. krappr. — Graff IV,611 s. v. kramf (m.).
chramph: Grdf. oder eher nur Wortteil geschr.? (s. u. und Gl 5,435,15 ff.) Gl 1,436,53 (M, 11. Jh.); chramf: dass. 54 (M, 10. Jh.); cramf: dass. 54 (M, 10. Jh.).
gebogen, gekrümmt: vuidarpouctero ł chramph (verkürzt geschr. für vuidar-chramph-tero u. dann zu uuidarkremphen (?)) [grossitudo autem luteris, trium unciarum erat: labiumque eius, quasi labium calicis, et folium] repandi lilii [3. Reg. 7,26] (4 Hss. nur uuidarbougen, 7 uuidarkremphen).
Komp. uuidarkramph.