Hauptquelle · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)
kræjen swv.
kræjen , kræn swv. BMZ prät. krâte, kræte: krähen, intr. Parz. Helbl. kræjen solde der han Amis 979. dan kræt diu henne noch der han Msf. 244,73. ê der han hinaht chræe Antichr. 170,13. der han sari chræte ib. 173,13 ; — tr. ich kræ dîn lop alsam ein han Mariengr. 37. der fürsten lop in manigiu lant si krâten j.Tit. 1120. ich næme immer swaʒ die hanen cræjen für daʒ diu nahtegal möht gesingen Msh. 3,292 a . nbff. krægen Mart. 188,42. 191,98. Netz 12033. kraigen Diem. , kreigen Dfg. 256 c . Narr. 95,24. krêwen Myst. Dfg. 267 c . — mit be-. vgl. Dwb. 5,1970 ;