Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
koneman st. M.
koneman , st. M.
- nhd.
- Ehemann
- Hw.:
- s. konenman, queneman
- Q.:
- Teichn (FB koneman), HvNst (FB komman), GestRom, Krone (um 1230), LS, Philipp, StRWienerNeust, Urk, WeistÖ
- E.:
- ahd. kwenaman* 3, quenaman*, st. M. (athem.), Pantoffelheld, seiner Frau ergebener Mann; s. mhd. kone, man
- W.:
- fnhd. konman, M., seiner Frau ergebener Mann
- nhd.
- DW-
- L.:
- Lexer 112c (koneman), LexerHW 1, 1673 (koneman), Benecke/Müller/Zarncke II/1, 43a (koneman), MWB 3, 459 (koneman), WMU (konman 2345 [1296] 1 Bel.), DRW