Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
komelinc st. M.
komelinc , st. M.
- nhd.
- „Kömmling“, Ankömmling, Eindringling, Fremdling, Fremder
- ÜG.:
- lat. cognatus Gl
- Vw.:
- s. after-*, īn-, nāch-, niuwe-, zuo-
- Q.:
- Lei (FB komelinc), Exod, GenM (um 1120?), Gl, PsWindb, VMos
- E.:
- ahd. kwemaling*, kwemiling*, quemaling*, quemiling*, st. M. (a), Ankömmling, Fremdling, Fremder; s. mhd. komen, linc
- W.:
- s. nhd. (ält.) Kömmling, M., Kömmling, DW 11, 1683
- L.:
- Lexer 112c (komelinc), Hennig (komelinc), LexerHW 1, 1668 (komelinc), Benecke/Müller/Zarncke I, 907b (komelinc), MWB 3, 429 (komelinc)