Hauptquelle · Köbler Mhd. Wörterbuch
klaffære st. M.
klaffære , st. M. nhd. „Klaffer“, Schwätzer, Ausschwätzer, Verräter ÜG.: lat. (dicax) Gl, ganeo Gl, (loquax) Gl, susurrator Gl, (verbosus) Gl Vw.: s. mūl-*, nāch-, vore-*, zant-*, zungen- Hw.: vgl. mnl. cleppere, mnd. klaffære*, kleffære* Q.: Elmend (1170-1180), HlReg, Hiob, Minneb, MinnerI, MinnerII (FB klaffære), Albrecht, BdN, BrHoh, Diocl, En, Gl, Hätzl, HvM, Köditz, Kolm, MinneR36, MinneR66, MinneR239, MinneR340, Netz, Reinm, StrDan, Teichn, Vintl, Voc, WälGa, WvRh E.: s. klaffen W.: nhd. (ält.) Klaffer, M., Klaffer, Kläffer, Schwätzer, Verleumder, Ausschwätzer, DW 11, 900 L.: MWB 3, 297 …