Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
kentlich Adj.
kentlich , Adj.
- nhd.
- „kenntlich“, kennbar, offenkundig, sichtbar, bekannt, bekennend, geständig
- Vw.:
- s. un-
- Hw.:
- vgl. mnl. kentlijc, mnd. kentlīk
- Q.:
- NvJer (1331-1341)
- E.:
- s. kennen
- W.:
- nhd. kenntlich, Adj., kenntlich, DW 11, 550
- L.:
- MWB 3, 207 (kentlich), Lexer 106a (kentlich), LexerHW 1, 1549 (kentlich), DRW