Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
kennelich Adj.
kennelich , Adj.
- nhd.
- kennbar, offenkundig, bekannt, deutlich
- Vw.:
- s. be-, durch-, er-, uner-
- Hw.:
- vgl. mnl. kenlijc, mnd. kenlīk
- Q.:
- Urk (1258), WeistGr
- E.:
- s. kennen
- W.:
- s. nhd. (ält.) kenntlich, kennlich, Adj., kenntlich, kennlich, kennbar, offenkundig, erkennbar, DW 11, 550
- L.:
- MWB 3, 205 (kennelich), Lexer 106a (kennelich), WMU (kennelich 43 [1258] 12 Bel.), LexerHW 1, 1548 (kennelich), DRW