Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
kel(a)h st. m.
kel ( a ) h , kel ( u ) h st. m. , mhd. kelch, nhd. dial. bair. kelch Schm. 1,1240 ; as. kelah ( s. u. ); vgl. an. kjalki. — Graff IV,385. kelachos: acc. pl. Gl 2,586,74 = Wa 100,33 ( Düsseld. F. 1, 9. oder 10. Jh.? ). — cheluch: acc. pl.? Gl 2,402,77 ( Prag VIII H 4, 11. Jh.; verschr.? Vgl. Braune, Ahd. Gr. 14 § 193 Anm. 4 ). — chel-ich: nom. sg. Gl 3,430,3 ( Florenz XVI,5, 12. oder 13. Jh. ); -ihc: dass. 6 ( clm 14689, 11./ 12. Jh. ). chelh: nom. sg. Gl 3,429,2. 4,99,13 ( Sal. a 1 ); acc. pl. - ] a 2,393,12; chelch: nom. sg. 388,28. 408,6. 3,258,31 ( SH a 2 ). 309,32 ( SH d ). 438,70; acc. …