Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
kefe sw. F.
kefe , sw. F.
- nhd.
- „Kefe“, Erbse, Linse, Schote
- ÜG.:
- lat. siliqua SH
- Q.:
- SH, StBZürich, Urk (1302)
- E.:
- ahd. kefa<b>*</b>18, keva*, st. F. (ō)?, sw. F. (n)?, Kefe, Hülse, Schote (F.) (1), Fruchtschote, Schale (F.) (1); germ. *kafa, Sb., Schote (F.) (1); germ. *kefō, st. F. (ō), Schote (F.) (1), Hülse; s. idg. *g̑ep-, *g̑ebʰ-, V., Sb., Kiefer (M.), Mund (M.), essen, fressen, Pokorny 382
- W.:
- nhd. Kefe, Kiefe, F., Kefe, Kiefe, DW 11, 382 (Kiefe)
- L.:
- MWB 3, 178 (kefe)