Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
kebisôd st. m.
kebisôd st. m. — Graff IV,359. chepisoth: acc. sg. Gl 1,350,60 ( M, 3 Hss. ); chebis-ot: nom. sg. 344,31 ( oder acc.? ). 350,63 ( M ); acc. sg. ebda. ( M ); -od: nom. sg. 288,7/8 ( Jb-Rd ); acc. sg. 344,30 ( 3 Hss., Sg 9. Sg 295, beide 9. Jh., S. Paul XXV d 82, 9./10. Jh. ); -oth: dass. 32. 350,61 ( M, 4 Hss. ); -oht: dass. 62 ( M, Engelb. I 4/11, 12. Jh.; zu -ht vgl. Weinhold, Alem. Gr. § 176 ); -och: dass. 62 ( M, clm 17403, 13. Jh.; verschr.? ); chebes-ote: dass. 64 ( M, clm 22201, 12. Jh.; nach Matzel S. 84 wohl mit wucherndem Auslautvokal, vgl. aber Splett, Ahd. Wb. I,1,447 s. v. kebisôti…