Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
kastâri st. m.
st. m. — Graff IV,530 f.
chastari: acc. (oder nom.?) sg. Gl 1,631,12 (M, 4 Hss.). — castar-: acc. (oder nom.?) sg. -e Gl 1,450,33; gen. pl. -o 32 (S. Paul XXV d/82, 9./10. Jh.).
Goldschmied, Juwelier (der Edelsteine faßt): castaro [artifices et] clusores (Hs. clausores) mille [... duxit ... rex Babylonis captivos in Babylonem, 4. Reg. 24,16] Gl 1,450,32. clusorem .i. castare. qui auro gemmas includit. exclusor heffo [zu ebda.] 33. chastari [postquam transtulit ... rex Babylonis ... regem Iuda et principes eius, et fabrum, et] inclusorem (1 Hs. -res) [de Ierusalem, Jer. 24,1] 631,12 (4 Hss. kastinâri).