Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
karra st. sw. f.
st. sw. f., karro sw. m., mhd. karre(n) m., karre f., nhd. karren m., karre f.; mnd. kāre f., mnl. carre f.; an. kerra f.; aus lat. carrus, vgl. Frings, Germ. Rom. II,95 f. — Graff IV,465 f.
starkes Fem.: carra: nom. pl. Gl 2,627,17; acc. pl. 632,65.
Mask.: charro: nom. sg. Gl 4,278,40. — carro: nom. sg. Gl 4,278,40 (2 Hss.).
Nicht eindeutig, bes. in späten Hss.: charrin: gen. sg. Gl 1,578,72 (M, 2 Hss.). — carr-: nom. sg. -e Gl 3,371,50 (Jd; k-); gen. sg. -un 1,579,1 (M, 2 Hss.). 4,278,27 (M); -in []1,578,72 (M); dat. sg. -a ZfdWortf. 1,72. Blech, Gl.-Stud. S. 62,21 (oder beide nom. sg.? Vgl. Blech, Gl.-Stud. S. 68); nom. pl. -un Gl 1,470 Anm. 4 (M; oder acc. pl. bzw. gen. sg.?); dat. pl. -un 616,35 (M, 3 Hss.). 4,279,55 (M). 5,10,20 (M); -an 1,616,35 (M). — garr-: nom. sg. -e Gl 3,652,56 (2 Hss.); gen. sg. -un 1,578,71 (M); -en ebda. (M, 2 Hss.); -in 70 (M, 6 Hss.); -on 72 (M); dat. pl. -un 616,32 (M, 7 Hss.). Festschr. Leid. S. 95 (M); -en Gl 1,616,34 (M); -in ebda. (M); z. g- vgl. Schatz, Ahd. Gr. § 221.
Verschrieben: garr-: dat. pl. -uit Gl 1,616,33 (M); -uit oder -nit 4,279,55 (M; vgl. Steinm.); hierher auch (?): car-runt: gen. sg. Gl 1,579,1/2; garrunt: dat. pl. 616,34 (beide M, clm 14584, 12. Jh.; z. Epithesis von t vgl. Weinhold, Mhd. Gr. § 194, ders., Bair. Gr. § 143).
Wagen, Karren: a) allgem.: reda ł carrun currus [ohne Kontext] Gl 1,470 Anm. 4; in einem Bilde: garrin [praecordia fatui quasi rota] carri [: et quasi axis versatilis cogitatus illius, Eccli. 33,5] 578,70. 4,278,27. charro carrum [zu ebda.] 40; b) (Last-)Wagen (in der Landwirtschaft): carra [tardaque Eleusinae matris volventia] plaustra [Verg., G. I,163] Gl 2,627,17. carra [cernes ... domum tardis decedere] plaustra [iuvencis, ebda. II,206] 632,65. karre carrum 3,371,50 (im Abschn. De rebus pistrini et horrei). carriga 652,56; c) Reisewagen: garrun [adducent omnes fratres vestros de cunctis gentibus ... in equis, et in quadrigis, et in lecticis, et in mulis, et in] carrucis [, ad montem ... Ierusalem, Is. 66,20] Gl 1,616,32. 4,279,55. 5,10,20. Festschr. Leid. S. 95; d) gebraucht als Totenbahre, Leichenkarren: carra [cuius (sc. Domitiani) cadaver populari] sandapila [per vespillones exportatum ... est, Oros. VII,10,7 p. 464,16] ZfdWortf. 1,73. Blech, Gl.-Stud. S. 62,21.
Vgl. karrada, karruh.