lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

karra

as. bis ahd. · 4 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

AWB
Anchors
4 in 4 Wb.
Sprachstufen
2 von 16
Verweise rein
12
Verweise raus
11

Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch

karra st. sw. f.

Bd. 5, Sp. 47
karra
st. sw. f., karro sw. m., mhd. karre(n) m., karre f., nhd. karren m., karre f.; mnd. kāre f., mnl. carre f.; an. kerra f.; aus lat. carrus, vgl. Frings, Germ. Rom. II,95 f. — Graff IV,465 f.
starkes Fem.: carra: nom. pl. Gl 2,627,17; acc. pl. 632,65.
Mask.: charro: nom. sg. Gl 4,278,40. — carro: nom. sg. Gl 4,278,40 (2 Hss.).
Nicht eindeutig, bes. in späten Hss.: charrin: gen. sg. Gl 1,578,72 (M, 2 Hss.). — carr-: nom. sg. -e Gl 3,371,50 (Jd; k-); gen. sg. -un 1,579,1 (M, 2 Hss.). 4,278,27 (M); -in []1,578,72 (M); dat. sg. -a ZfdWortf. 1,72. Blech, Gl.-Stud. S. 62,21 (oder beide nom. sg.? Vgl. Blech, Gl.-Stud. S. 68); nom. pl. -un Gl 1,470 Anm. 4 (M; oder acc. pl. bzw. gen. sg.?); dat. pl. -un 616,35 (M, 3 Hss.). 4,279,55 (M). 5,10,20 (M); -an 1,616,35 (M). — garr-: nom. sg. -e Gl 3,652,56 (2 Hss.); gen. sg. -un 1,578,71 (M); -en ebda. (M, 2 Hss.); -in 70 (M, 6 Hss.); -on 72 (M); dat. pl. -un 616,32 (M, 7 Hss.). Festschr. Leid. S. 95 (M); -en Gl 1,616,34 (M); -in ebda. (M); z. g- vgl. Schatz, Ahd. Gr. § 221.
Verschrieben: garr-: dat. pl. -uit Gl 1,616,33 (M); -uit oder -nit 4,279,55 (M; vgl. Steinm.); hierher auch (?): car-runt: gen. sg. Gl 1,579,1/2; garrunt: dat. pl. 616,34 (beide M, clm 14584, 12. Jh.; z. Epithesis von t vgl. Weinhold, Mhd. Gr. § 194, ders., Bair. Gr. § 143).
Wagen, Karren: a) allgem.: reda ł carrun currus [ohne Kontext] Gl 1,470 Anm. 4; in einem Bilde: garrin [praecordia fatui quasi rota] carri [: et quasi axis versatilis cogitatus illius, Eccli. 33,5] 578,70. 4,278,27. charro carrum [zu ebda.] 40; b) (Last-)Wagen (in der Landwirtschaft): carra [tardaque Eleusinae matris volventia] plaustra [Verg., G. I,163] Gl 2,627,17. carra [cernes ... domum tardis decedere] plaustra [iuvencis, ebda. II,206] 632,65. karre carrum 3,371,50 (im Abschn. De rebus pistrini et horrei). carriga 652,56; c) Reisewagen: garrun [adducent omnes fratres vestros de cunctis gentibus ... in equis, et in quadrigis, et in lecticis, et in mulis, et in] carrucis [, ad montem ... Ierusalem, Is. 66,20] Gl 1,616,32. 4,279,55. 5,10,20. Festschr. Leid. S. 95; d) gebraucht als Totenbahre, Leichenkarren: carra [cuius (sc. Domitiani) cadaver populari] sandapila [per vespillones exportatum ... est, Oros. VII,10,7 p. 464,16] ZfdWortf. 1,73. Blech, Gl.-Stud. S. 62,21.
Vgl. karrada, karruh.
2400 Zeichen · 158 Sätze

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 9.–12. Jh.
    Altsächsisch
    karrast. F. (ō), sw. F. (n)

    Köbler Anfrk. Wörterbuch

    karra , st. F. (ō), sw. F. (n) nhd. Totenbahre, Karre ne. bier, cart ÜG.: lat. sandapila Hw.: vgl. as.? *karra?, ahd. ka…

  2. 8.–11. Jh.
    Althochdeutsch
    karrast. sw. f.

    Althochdeutsches Wörterbuch · +2 Parallelbelege

    karra st. sw. f. , karro sw. m. , mhd. karre(n) m., karre f., nhd. karren m., karre f. ; mnd. kāre f., mnl. carre f. ; a…

Verweisungsnetz

13 Knoten, 18 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Anchor 4 Wurzel 2 Kompositum 7

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit karra

11 Bildungen · 11 Erstglied · 0 Zweitglied · 0 Ableitungen

karra‑ als Erstglied (11 von 11)

karra(t)sche

MWB

karra(t)sche stswMF. → karrosche MWB 3,1 157,50;

Karrabas

MeckWB

karra·bas

Wossidia Karrabas m. verschnittenes Pferd Sta Stargard@Dewitz Dew .

karrada

AWB

karr·ada

karrada sw. f. ( oder -o sw. m.? ); vgl. mlat. carrada, carradum (-us) Mlat. Wb. II,307 f. ( in anderer Bed. ), z. Wortbildung vgl. auch Spl…

karradut

RhWB

karra·dut

karradut karadūt  Saarbr-Hilschb : Ruf beim Verstecksp., zum Zeichen, dass der Sucher kommen darf.

Karragaheen

Meyers

Karragaheen , soviel wie Carrageen.

Karrako

ElsWB

Karrako [Khàràko Örmi. ] Jacke der Frauen und Mädchen. — frz. caraco.

karratsch

KöblerMhd

karra·tsch

karratsch , st. M., st. F. nhd. Karosse, Wagen (M.) Hw.: s. kerrosche Q.: Suol, RAlex, (st. F.) Ot, (sw. M.) Kreuzf (FB karrosche), Kchr (um…