Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
kanuning mhd. st. m.
mhd. st. m.
canuninch: nom. sg. Gl 3,133,52 (SH A, Prag, Lobk. 434, 13. Jh.); oder verschr. für kanunih?
Kanoniker: canuninch canonicus Graece, Latine regularis [Hbr. I,279,106/107] (3 Hss. kanunih, 1 Hs. kanonike).
Vgl. kanunih, kanonike mhd.