Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
kanonike sw. M.
kanonike , sw. M.
- nhd.
- Kanonikus, Kanoniker, Mitglied eines Domkapitels, Mitglied eines Stiftskapitels, Geistlicher, Domherr
- Vw.:
- s. con-
- Hw.:
- vgl. mnl. canonik, mnd. kanōnik
- Q.:
- WvÖst (FB kanonike), Chr, Gl, Glaub (1140-1160), Karlmeinet, Kirchb, Mechth, SH, Urk
- E.:
- ahd.? kanonike* 1, sw. M. (n)?, Geistlicher, Kanoniker, Domherr; s. lat. canonicus, M., Kanoniker, Domherr; vgl. gr. κανονικός (kanonikós), Adj., regelmäßig; vgl. gr. κανών (kanōn), N., Stange, Rohstab; zu gr. κάννα (kánna), F., Rohr; vgl. hebr. kaneh
- W.:
- nhd. DW-
- L.:
- MWB 3, 138 (kanonike), Lexer 414b (kanonike), WMU (kanonike 75 [1263] 11 Bel.), LexerHW 1, 1510 (kanonike), LexerN 3, 266 (kanonike), Karg-Gasterstädt/Frings 5, 29 (kanonike)