Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
jerien sw. v.
jerien sw. v. , mhd. gern, nhd. gären. — Graff I,611. ka-ieritiu: part. prt. acc. pl. n. Gl 2,82,9 ( Stuttg. H. B. VI 109, 9. Jh. ). 85,7 ( Würzb. Mp. th. f. 146, 9. Jh. ). 4,318,18; ga-: dass. 2,97,1 ( clm 19417, 9. Jh. ); gi-: dass. 91,1 ( Würzb. Mp. th. f. 146, 9. Jh. ); ge-: dass. 97,2 ( clm 14747, 9. Jh. ); geritiu: dass. ebda. ( clm 19440, 10./11. Jh. ); gierte: nom. oder acc. pl. m.? Mayer, Griffelgl. S. 20,1 ( Vat. Ottob. lat. 3295, 9. Jh. ). ka-geritiu: part. prt. acc. pl. n. Gl 2,93,50 ( Sg 299, 9./ 10. Jh.; Schlettst., 12. Jh., e aus a rad., Steinm. ); ki-: dass. 105,5/6 ( M, clm 62…